Magdalena Abakanowicz (1930–2017) – jedna z najwybitniejszych i najbardziej docenianych na świecie polskich artystek współczesnych, rzeźbiarka, wizjonerka i twórczyni monumentalnych instalacji przestrzennych.

Studiowała na akademiach sztuk pięknych w Warszawie i w Sopocie. Międzynarodowy rozgłos przyniósł jej udział w Biennale w São Paulo w 1965 roku, gdzie otrzymała Grand Prix za innowacyjne, przestrzenne tkaniny-rzeźby, które od jej nazwiska zyskały miano „abakanów”. Artystka całkowicie zrewolucjonizowała tradycyjne podejście do tkaniny artystycznej, uwalniając ją od płaskiej ściany i nadając jej trójwymiarową, niezależną formę rzeźbiarską.

W kolejnych dekadach swojej twórczości Abakanowicz sięgała po nowe materiały: drewno, brąz, żeliwo, stal oraz żywicę. W centrum jej zainteresowań zawsze znajdował się człowiek, jego kondycja, anonimowość w tłumie, a także głęboka relacja ze światem natury i strukturami organicznymi. Jest autorką słynnych wielofigurowych kompozycji (np. cykle Tłumy, Plecy) oraz monumentalnych realizacji plenerowych rozsianych po całym świecie, w tym instalacji Katarsis we Włoszech, do której stworzyła ponad 30 wielkich figur z brązu przypominających drzewa.

Jej unikalne myślenie o przestrzeni wykraczało jednak poza rzeźbę, przenikając w sferę odważnej urbanistyki. Najdobitniejszym tego wyrazem jest „Architektura arborealna” – koncepcja zapoczątkowana m.in. wielkim, zwycięskim projektem Bois de Nanterre (1990) dla Paryża. Abakanowicz zaproponowała w nim wzniesienie potężnych, porośniętych roślinnością budynków-drzew, tworzących zrównoważone, samowystarczalne energetycznie miasta-lasy. Artystka wyprzedziła w ten sposób o dekady współczesne postulaty ekologiczne, stając się prekursorką zielonej urbanistyki wpisującej się dziś w idee Nowego Europejskiego Bauhausu.

Prace Magdaleny Abakanowicz znajdują się dziś w najważniejszych światowych kolekcjach sztuki współczesnej, w tym m.in. w Museum of Modern Art (MoMA) i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Centre Pompidou w Paryżu oraz Tate Modern w Londynie. Przez lata prowadziła działalność dydaktyczną, otrzymując liczne tytuły doktora honoris causa wiodących uczelni, takich jak Royal College of Art w Londynie czy School of the Art Institute w Chicago. Uczelnia artystyczna w Poznaniu, z którą była przez lata związana, nosi dziś jej imię (Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz).